Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Creatief’ Category

Waarom niet?

Waarom zou je iets over hebben
Voor een ander, zomaar voor niets?
Al die moeite je getroosten
En wat ongemak bovendien

Ja, er zijn ook nog consequenties
Emoties van jou en mij en meer
Een band of toch niet? Moet je dat bespreken?
En oh ja, ’t doet ook nog zeer

Maar er is geen grotere pijn
Geen vreselijker leed dat ik me denken kan
Dan je kind te moeten verliezen
Of ook erg; nooit pap of mam

Ja, er zijn ook andere erge dingen
De wereld is vol genoeg met leed
Ieder heeft zijn kruis te dragen
Soms zelfs groter dan dat jij weet

Maar al die dingen kan ik niet veranderen
Ze zijn veel te groot voor mij
Veel te veel om te behappen
Daarvoor voel ik mij te klein

De Goden weten, ik ben mens
En lang niet altijd even mooi
Hoezeer ik ook mijn best doe
Ergens wordt het toch een zooi

Maar kleine dingen kan ik geven
Daarvan heb ik er volop
En speciaal voor jou geef ik dit ene
Zo klein, ’t is maar een speldenknop

Ik ben dankbaar en gelukkig
Dat ik mijn grote angst niet beleven moet
Zie ik liefdes onder mijn vleugels
Die ik zo enorm graag hoed

Daarom schenk ik met al mijn liefde
Wat speldenknoppen, ondanks de pijn
Want een ander dezelfde angst niet gunnen
Dat is waar ik voor kan zijn

Dus waarom zou ik nu iets geven?
Ondanks pijn, onzekerheid, verdriet?
Ach lieve mensen….
Waarom niet?

Advertenties

Read Full Post »

Zonnewendedruppen
een voor een voor een omlaag
Waar is de zon, de warmte
De kracht van vandaag?
Ook zonder direct zonlicht
Zindert de Aarde van energie
Spruit het groen naar buiten
Gaat het leven door, wel zie
Hoe uitbundig iets van buiten
Wel of niet kolkt zegt niet wat
Zich van binnen, innerlijk afspeelt
En aandacht nodig had
Onder diepe oppervlakken
Geen leegte, maar gevuld
met onrust, diepe kolken
grote meren, veel tumult
De zomerzon zal eens wel komen
Is het dit jaar of daarna
Dat de hitte verzengt en opbrandt
Vlammend opleeft, zich te buiten gaat
Te van iets, liever wat minder
Laat mij deze wende maar
Kalmerend werkt het gedrupdrupdruppel
Dat is voor mij zonneklaar.

Read Full Post »

Zelf (vinger)verf maken

Op Facebook kwam ik vorige week een recept tegen voor het zelf maken van vingerverf! Ik heb de week ervoor zelf speelklei gemaakt, dus die verf leek me ook wel wat! En omdat het leuk en gemakkelijk en ook nog goedkoop is; hierbij een beschrijving. En ik zou zeggen; deel het voort!

Men neme….

3 eetlepels suiker
1/2 theelepel  zout
1/2 cup maizena
2 cups water

Dit is genoeg voor ongeveer 250 tot 300 ml verf. Wil je meer? Verdubbel dan het recept. Ik heb x 2,5 gedaan. Zo had ik ongeveer 800/900 ml. Genoeg voor 9 potjes verf.

Verder  nodig:

pan
garde
potjes waar de verf in kan, ik gebruikte voedingpotjes van Avent. Aangezien alle ingrediënten eetbaar zijn, leek me dat geen probleem.

lepeltjes

voedingsmiddelen kleurstof

En om af te meten:

Een cupmaat en een lepelmaatje (links is eetlepel, rechts is theelepel).

Doe alle ingrediënten in een pan en mix het door elkaar met een garde. Zet het vuur op matig tot medium en verwarm het tot het begint in te dikken. Het hoeft niet te koken. Let goed op! Blijf roeren/kloppen want anders brandt de boel aan!

Laat het spul wat afkoelen en stop het in bekers/potjes/wat je maar voor handen hebt.

Neem de kleurstoffen en de lepeltjes. Gebruik voor elk potje kleurstof 1 lepeltje, anders gaan de kleuren door elkaar. Je hebt maar heel weinig nodig om je verf te kleuren. Doe liever iets te weinig, zodat je toe kunt voegen dan teveel in 1x.

Goed roeren!!

En verven maar!!

Read Full Post »

Vesta

Bij het thema van Samhain (het nieuwe begin) hoorde voor mij een herfocus. Wie ben ik? Waar sta ik? Wat doe ik? Waarom doe ik dat? Word ik daar gelukkig van? Eigenlijk is elke dag een nieuw begin. Nieuwe dingen. En alles loopt enorm in elkaar over. Maar dit nieuwe begin wilde ik niet zomaar. Er gaat heel wat wikken en wegen aan vooraf. Wil ik het wel in de openbaarheid?
Na Mabon zette ik toch die stap met deze blog en hij blijft doorrollen.

Ik ben moeder, dochter, vrouw, ondernemer, vriendin.
Ik zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder, zoals Shaffy dat zo mooi zingen kon.

Te lang voelde ik me verscheurd. Ik moest zo veel. Moet zo veel. Teveel JONGleerballen (pun intended) in de lucht houden. Huis, man en mezelf verzorgen. Werk doen. D’r ook nog een beetje leuk uit zien. Het nieuws volgen, want anders ben je zo ongeïnteresseerd. Vooral verder niet opvallen. Hier en daar wat verantwoorden, contact houden. Ach en weer een week voorbij.

Ik kan het niet meer. Niet zoals het ging.

Wie ben ik? Ik ben Christa. En naast moeder en vrouw en al die andere dingen die mensen van me denken en vinden, ben ik paganist. En niet sinds vorig jaar, nee al een hele tijd. Heel erg kort samengevat: ik vier het Leven. De seizoenen die terugkomen, kleine mooie dingen, grote mooie dingen.

Binnen het paganisme bestaan er veel verschillende vormen van hoe men ‘het Goddelijke’ ziet. Sommigen volgen meerdere Godinnen en Goden, met namen die bekend zijn uit de Europese folklore en mythologie. Anderen richten zich op de Levenskracht, zonder mannelijk of vrouwelijk aanzicht, en weer anderen zijn gewijd aan De Godin en De God.
Mijn beleving is de mengeling van die twee. Ik geloof in een universele Energie of Levenskracht die tweepolig is; bijvoorbeeld man en vrouw. Dit kan zich uiten in een Godin en een God, maar meestal stel ik me er geen persoon bij voor.
De Godin en God hebben veel kenmerken, eigenschappen, karaktertrekken. Ik vind het fijn en toegankelijk om soms één van deze eigenschappen naar voren te halen. Dit kan zijn op een moment dat ik ergens mee zit, of helderheid nodig heb. Maar ook als ik een bepaalde energie nodig heb of me op iets wil richten. Mijn wens, voornemen voor het nieuwe jaar is om me meer te richten op huis en haard.

Huis en haard. Wie kan ik beter als archetype gebruiken, dan de Romeinse godin Vesta?

Ironisch genoeg is ze niet erg bekend. Iedereen kent de bloedmooie Aphrodite, de heerseres Hera, de vrije Artemis. Maar Vesta, de moeder? Haar symbool is het (heilige) vuur. Ze zorgt voor een veilig en warm huis, brengt troost en verlichting, is spiritueel en harmonieus, bestuurt familie en huishouden. Als Hestia, vertegenwoordigde ze voor de Grieken persoonlijke veiligheid, familievrede, geluk en gastvrijheid.
Vesta is een wijze vrouw, tevreden met zichzelf, straalt innerlijke rust uit en veroordeelt niet. Ze respecteert en accepteert eenieder. Zij was het centrale punt, de ontmoetingsplek. Vesta was weldadig voor hen die naar haar vluchtten voor bescherming. Vesta is graag alleen en kan als geen ander genieten van de eenvoud der dingen. Kent geen haast en leeft in het hier en nu.

Klinkt dat niet als de meest ideale moeder? Ik vind van wel!

Er zijn veel manieren om de kracht van een (aspect van de/een) Godin op te roepen. Uiteindelijk komt het erop neer dat je iets kiest wat je ligt, wat bij je past, waar je behoefte aan hebt. Ik heb behoefte aan het visueel maken van de godin die ik op wil roepen. Wel, dit keer in ieder geval.
Er lag nog ergens in huis een mooi stukje klei op mij te wachten. Na het reinigen van de klei met de elementen aarde, water, vuur en lucht (dit om energieën die eraan zijn blijven plakken bij het vervaardigen en inpakken van de klei weg te nemen) ben ik aan het boetseren geslagen. En zo maakte ik vandaag Vesta.

Vesta

Wat is ze mooi geworden!

Net als Vesta houd ik van de schoonheid der eenvoud. Vesta houdt graag haar hoofd bedekt, heeft een lang gewaad aan en houdt het heilige vuur in de palmen van haar handen.

Hoe beter het Leven te vieren, dan dat leven dat ik de wereld in brengen mocht?
De kinderen gaan met ingang van volgend jaar een dag minder naar de opvang. Graag zou ik ze full-time thuis hebben, maar Ru.die heeft ook behoeften die ik natuurlijk niet zomaar aan de kant kan en wil schuiven. Hij is net zo graag bij ze als ik, dus moeten we toch op een manier het werk verdelen.

Ik hoop dat Vesta mij inspireert om geduldiger te zijn, om mijn innerlijk vuur te laten ontvlammen, om harmonieuzer te zijn, meer in het nu te leven. Om me te ontwikkelen tot een meer evenwichtige vrouw, tevreden met mezelf, zonder te (ver)oordelen (mijzelf of een ander).

Vrijdag vier ik het Yulefeest met mijn jaarfeestengroep. Vesta krijgt daar ook een plekje in.

Blessed Be.

Read Full Post »

Zo! Het was even wachten op een dag vrij van afspraken en toestanden, zodat ik even rustig kon gaan zitten om pompoenen uit te hollen en te versieren. Meestal ben ik er een stuk eerder mee en ik laat ze altijd staan tot en met 11 november, Sint Maarten.
Want het staat zo gezellig, zo’n schijnend pompoentje naast de deur!

A.riëlle was direct nieuwsgierig en wilde zelf ook aan de slag.

               

               

               

               

Read Full Post »

Kan ik vallen?
Kan ik loslaten?
Kan ik dat blad in de herfst zijn?

De sapstroom stoppen
Mijn waren kleuren tonen
Oprollen, klaar zijn, gaan

Afgerond, onafgerond
Het maakt niet uit
De taak is klaar voor nu, gestaakt

De gevallen bladeren
Die de boom in het voorjaar voeden
Zo leeft ieder blad weer voort

Kan ik vallen?
Kan ik loslaten?
Durf ik?

Read Full Post »

De Aarde onder onze voeten
Gaf fundering aan ons ritueel
Wij bedanken en zegenen u
Blessed be

Het Water in ons
Begeleidde onze emoties
Wij bedanken en zegenen u
Blessed be

Het Vuur voor ons
Verwarmde ons en leidde ons
Wij bedanken en zegenen u
Blessed be

De Lucht rond ons
Gaf ruimte en geeft ons leven
Wij bedanken en zegenen u
Blessed be

Het Centrum, de Geest, tegelijk in ons en overal
Gaf ons kracht, focus en richting
Wij bedanken en zegenen u
Blessed be

bron: The Pagan Fairy

Read Full Post »

« Newer Posts

%d bloggers liken dit: