Feeds:
Berichten
Reacties

Posts Tagged ‘imbolc’

Imbolc

We zijn weer 6 weken verder en vandaag is het Imbolc. Die datum varieert trouwens nog wel wat, dat ligt er aan uit welke traditie je het haalt. Maar aangezien onze jaarfeestengroep toch altijd een datum kiest die in het weekend valt, omdat dat praktischer is met werk en andere verplichtingen, maakt de precieze datum voor mij wat minder uit. Wij vieren het dit jaar op 3 februari; morgen dus.

Imbolc is het Keltische woord voor lente en het woord is Iers voor “in de buik”. Men bedoelde indertijd; in de buik van de ooien. Tussen 2 weken voor en 2 weken na het begin van februari beginnen de ooien te lammeren. En lammetjes zijn natuurlijk hét signaal dat de lente weer in aantocht is!
Imbolc valt precies tussen midzomer (Yule, 21 december) en de lente (Ostara, 21 maart) en is een lichtfeest. Net zoals dit jaar het geval is kan het in februari nog flink vriezen, maar in de buik van Moeder Aarde roert zich het prille leven weer. Bolletjes schieten uit. Dit jaar, door de milde zomer, staken ze al een flink eind boven de grond! De knoppen zwellen alweer aan de bomen; de nieuwe vruchten van het komende jaar.

Ondanks de vrieskou lengen de dagen weer en is daar de belofte van de lente, de belofte van de wedergeboorte, de volgende cyclus van groeien, bloeien, oogsten en sterven.

Ook dit feest heeft weer een Christelijke versie: Maria Lichtmis. Het laatste lichtjesfeest in de rij van Sint Maarten, Sinterklaas en Kerst.

Ik kijk uit naar de lente. Ik ben niet zo’n wintermens, houd niet van kou en stilzitten is ook niets voor mij. Hoewel ik geniet van de avonden in november en december, het handwerken, naaien enzo terwijl storm en regen om het huis waait, vind ik januari en de echte winter die Nederland dan vaak aandoet vaak pittig om door te komen. Ook vind ik januari vaak sober; er zijn veel feesten in een korte tijd geweest en dan is daar januari…

Toch is ook deze periode speciaal, juist door de rust die er heerst. Even op adem komen en hergroeperen. Waar staan we? Wat is er gebeurd? Waar wil ik heen? Met Samhain bedacht ik me wat ik achter wilde laten, waar ik nieuw mee wilde starten. Mijn gezin! Ik wil me meer richten op huis en haard typte ik vlak voor Yule. Een niet erg concrete belofte, Imbolc is de tijd waarin je deze belofte wat concreter kunt gaan omschrijven.
Afgelopen maand maakten we na flink wikken en wegen de keuze dat ik vanaf half maart als thuisblijfmama bij onze dochters blijf, in ieder geval voor de rest van dit jaar, zo is het plan. Imbolc is traditioneel de tijd dat je het land gaat voorbereiden. Gaat ploegen en na kunt denken over wat je straks, met Ostara, wilt gaan zaaien.
Qua symboliek vind ik het wonderlijk hoe alles op deze manier in mijn leven weer in elkaar grijpt. Hoe gebeurtenissen zich naadloos voegen in het jaarwiel wat al draait en dat ik mee draaien mag. Het voelt voor mij een stuk minder zwaar en ik heb minder het idee dat ik het allemaal in mijn eentje moet doen. Ik heb de tijd van het jaar immers mee!

Het is nog niet zo ver, het plan zit nog ‘in de buik’. Ik koester de gedachte dat het over 6 weken waarheid is en bereid intussen mezelf voor op die tijd.

Morgen dus de Imbolcviering met als thema “belofte”. Niet alleen doet de Grote Moeder ons een belofte, we kunnen zelf ook een belofte (of meerdere) terug maken. M.b.t. mijn persoonlijke belofte zet ik de lijn voort van de afgelopen tijd, om een zo goed mogelijke moeder en vrouw te zijn in mijn gezin. Ik hoop mijn dag-en-nachtritme op termijn onder controle te krijgen, iets waar ik hard mee aan het werk ben met een therapeut. Dat gaat verder dan ‘gewoon naar bed gaan’, er is een oorzaak die moet worden aangepakt. Mijn belofte is mijn niet aflatende inzet hierbij.

Ik hoop op een mooie viering morgen, hoogstwaarschijnlijk in de (vallende?) sneeuw, net als een paar jaar geleden.

Blessings!

Advertenties

Read Full Post »

%d bloggers liken dit: